Air Swing Rzeszów, strona internetowa, która ubrała szkołę tańca w klimat lat 20.
Kiedy szkoła tańca Air Swing z Rzeszowa zgłosiła się z pomysłem na swoją pierwszą stronę internetową, punktem wyjścia był… Facebook. Cała wiedza o zajęciach, wydarzeniach i społeczności skupionej wokół lindy hopu, charlestona i collegiate shag żyła rozproszona po postach i wiadomościach prywatnych. Nowa osoba chcąca zapisać się na kurs musiała przekopać się przez historię profilu, żeby trafić na aktualny grafik zajęć. Stali bywalcy pytali w kółko o to samo: kiedy najbliższy event i czy jest jeszcze miejsce.
Spis treści
Cel był prosty do nazwania, trudniejszy do wykonania: zebrać całą tę wiedzę: grafik zajęć, kalendarz wydarzeń, zdjęcia z parkietu, informacje o szkole — w jednym, uporządkowanym miejscu pod adresem airswing.pl. Miejscu, które samo robi robotę promocyjną, zamiast być wizytówką, o której klient zapomina dzień po publikacji.
Charakter lat 20. jako fundament, nie dodatek
Świat swingu ma konkretną estetykę: art deco, gramofony, głębokie granaty i złoto, typografia rodem z jazzowych plakatów sprzed stu lat. Zanim powstał pierwszy układ strony, sporo czasu poszło na to, żeby ten klimat faktycznie było czuć od pierwszego wejrzenia, a nie tylko zadeklarować w opisie „o nas”. Logo klient miał już gotowe, więc to ono wyznaczyło paletę i punkt odniesienia dla reszty – nagłówków, przycisków, tła sekcji z wydarzeniami. Zamiast fotografii stockowych, na stronie ląduje wyłącznie materiał własny szkoły: zdjęcia z realnych zajęć i eventów, dzięki czemu strona pokazuje prawdziwych ludzi i prawdziwą atmosferę, a nie uśmiechnięte pary z banku zdjęć.
Taki spójny charakter wizualny ma dla lokalnej szkoły konkretną wartość: odróżnia ją od konkurencji zadowalającej się szablonem i buduje wrażenie profesjonalizmu, zanim ktoś przeczyta pierwsze zdanie oferty.
Gotowy projekt – video wersja mobile
Największe wyzwanie: kalendarz, który nie jest chaosem
Najwięcej pracy koncepcyjnej pochłonął pozornie prosty element – kalendarz wydarzeń. Air Swing prowadzi kilka rodzajów aktywności naraz: cykliczne kursy dla początkujących i zaawansowanych, jednorazowe wydarzenia taneczne, potańcówki (social dance) oraz festiwale, na które przyjeżdżają tancerze z całej Polski i zagranicy. Wrzucenie tego wszystkiego na jedną, płaską listę skończyłoby się tym samym chaosem, który wcześniej panował na Facebooku, tylko przeniesionym na stronę www.
Rozwiązaniem był kalendarz z podziałem na kategorie wydarzeń: kursant szukający zajęć z lindy hopu widzi je od razu, a osoba planująca wyjazd na festiwal równie szybko odfiltrowuje resztę. To pozornie tylko kalendarz, ale to on decyduje, czy strona faktycznie ułatwia życie odwiedzającym, czy tylko ładnie wygląda.
Co realnie zyskała szkoła
Dla małej, lokalnej szkoły tańca, która wcześniej istniała wyłącznie w social mediach, taka strona to coś więcej niż estetyczny upgrade:
- Jedno źródło prawdy – kursanci nie muszą już szukać informacji w komentarzach sprzed trzech miesięcy.
- Samodzielność na co dzień – prosty panel do zarządzania treścią pozwala szkole samej dodawać wydarzenia, aktualizować grafik i wgrywać zdjęcia, bez dzwonienia do wykonawcy przy każdej zmianie.
- Wiarygodność wobec nowych kursantów – strona z prawdziwymi zdjęciami z zajęć działa jak społeczny dowód słuszności, zanim ktoś zapyta o cenę kursu.
- Zasięg poza social media – obecność w wynikach wyszukiwania dociera do osób, które nigdy nie natrafiłyby na profil przewijając Facebooka.
- Przygotowanie pod rozwój – struktura ma już miejsce na przyszłą wersję językową dla gości zagranicznych z festiwali oraz na formularze zapisowe, gdy szkoła będzie gotowa.
Dlaczego freelancer, a nie agencja
Dla firmy z ograniczonym budżetem i niszową tożsamością wizualną współpraca z freelancerem ma realną przewagę nad agencją. Nie ma tu warstwy pośredników: brief, ustalenia i poprawki trafiają bezpośrednio do osoby, która faktycznie siedzi w kodzie i projekcie, więc decyzje zapadają szybciej, zamiast krążyć tydzień po wewnętrznych działach. Budżet, który w agencji poszedłby częściowo na obsługę klienta i marżę zespołu, tutaj w całości pracuje na samą stronę. Dochodzi do tego realne zaangażowanie w charakter marki, żeby strona faktycznie „tańczyła” w rytmie lat 20., a nie wyglądała jak kolejny uniwersalny szablon z biznesową kolorystyką. Po starcie strony kontakt zostaje ten sam, bez przekierowywania do supportu, drobna zmiana w grafiku zajęć to wiadomość, nie zgłoszenie w systemie ticketowym.
Air Swing przeszła drogę od rozproszonych postów na Facebooku do spójnej wizytówki online, która wygląda i działa tak, jak brzmi muzyka, do której tańczą jej kursanci — z charakterem i porządkiem tam, gdzie wcześniej był chaos. To dokładnie ten typ projektu, w którym mała firma zyskuje najwięcej: nie kolejną „stronę z internetu”, a narzędzie skrojone pod to, jak faktycznie pracuje i komunikuje się z ludźmi.
